Walka z pasożytami

ciwieństwie do tasiemca nieuzbrojonego posiada on haczyki i przyssawki, za pomocą których przytwierdza się do ściany jelita cienkiego. Może również się pojawiać w innych częściach ciała. Rozmnażanie Jest on obupłciowy. W każdy

Walka z pasożytami

Wikipedia o tasiemcu

Tasiemiec uzbrojony, soliter (Taenia solium) ? jeden z gatunków tasiemców (Cestoda), które pasożytują w przewodach pokarmowych kręgowców, w tym człowieka. W przeciwieństwie do tasiemca nieuzbrojonego posiada on haczyki i przyssawki, za pomocą których przytwierdza się do ściany jelita cienkiego. Może również się pojawiać w innych częściach ciała.

Rozmnażanie
Jest on obupłciowy. W każdym członie z osobna rozwijają się narządy rozrodcze męskie i żeńskie. Męskie najczęściej rozwijają się nieco wcześniej, aby zmniejszyć ryzyko samozapłodnienia w obrębie jednego proglotydu. Może jednak dochodzić do zapłodnienia pomiędzy członami z przedniej i tylnej części strobil. Najkorzystniejsze jest jednak zapłodnienie pomiędzy członami dwóch różnych tasiemców. Dochodzi wtedy do wymieszania (rekombinacji) materiału genetycznego. Rozwój tasiemców jest złożony, najczęściej występuje kilka pokoleń larwalnych i przynajmniej jeden żywiciel pośredni.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Tasiemiec_uzbrojony


Definicja pasożyta

Oto i definicja szkodliwego mikroba który mieszka nieproszony w naszych ciałach - z pomocą Wikipedii:

Pasożyt wewnętrzny (endopasożyt) ? organizm cudzożywny, który żyje wewnątrz innego organizmu i dla którego organizm ten (żywiciel) jest źródłem pożywienia.

Pasożyty wewnętrzne jako patogeny często są przyczyną poważnych chorób, zwykle cechuje je duża wybiórczość pokarmowa i specjalizacja. Endopasożytami są często pierwotniaki (np. lamblie), nicienie, płazińce i grzyby.Organizm człowieka jest zarówno żywicielem pośrednim, jak i ostatecznym dla ponad pięćdziesięciu różnych pasożytów. Najwięcej jest wśród nich pierwotniaków, przywr i owadów, a także pajęczaków i tasiemców.

Wśród płazińców pasożytniczych wyróżnia się m.in. tasiemce (tasiemiec uzbrojony, nieuzbrojony, bąblowcowy, bruzdogłowiec szeroki) i przywry (motylica wątrobowa, przywra krwi). Wśród obleńców (nicieni) są glisty ludzkie, świńskie, psie, kocie i inne, włośnie kręte, owsiki, włosogłówki, tęgoryjce dwunastnicy i filaria Bancrofta.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Paso%C5%BCyt_wewn%C4%99trzny


Wikipedia o glistnicy

Glistnica (askarioza, łac. ascariosis, ang. ascariosis) ? choroba pasożytnicza powodowana przez glisty.

Etiologia

Chorobę wywołuje glista ludzka (Ascaris lumbricoides), pasożyt jelita cienkiego człowieka. Podobne gatunki pospolite u innych ssaków mogą przypadkowo zarazić człowieka: są to glista świńska (Ascaris suis), glista psia (Toxocara canis) i glista kocia (Toxocara cati).

Epidemiologia

Jest najczęstszą w świecie robaczycą przewodu pokarmowego (około 1 mld ludzi zarażonych). Intensywne inwazje i powikłania glistnicy są przyczyną około 20 tysięcy zgonów rocznie na świecie. Najczęściej inwazje występują w krajach z nierozwiniętym problemem kanalizacji (w południowo-wschodniej Azji ponad 80%, w Afryce 34% populacji ? głównie dzieci). W Europie glistnicę stwierdza się sporadycznie, w Polsce także znikomo.
Objawy i przebieg

Glistnica objawia się:

ogólnym osłabieniem
zawrotami głowy
kaszlem
obrzękami twarzy
nadmierną pobudliwością
reakcjami alergicznymi
niedrożnością jelit w przypadku masowej infestacji.

Drogi zakażenia:

niedomyte warzywa, nawożone ludzkimi fekaliami
zanieczyszczona woda (np. z jeziora, rzadziej z basenu)

Leczenie
W leczeniu glistnicy stosuje się pyrantel, albendazol albo mebendazol. Przy masowej infestacji skuteczny jest cytrynian piperazyny.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Glistnica